Dowiedz się, jak działa oznakowanie boczne, co oznaczają znaki lewej i prawej burty oraz dlaczego region A i B IALA się różnią, wiedza niezbędna dla europejskich wodniaków.
Pławy i stawy to drogowskazy morza. Wyznaczają bezpieczne tory wodne, ostrzegają przed niebezpieczeństwami i wskazują, którędy płynąć. System, który nadaje im znaczenie, utrzymuje IALA, międzynarodowa organizacja ds. morskich znaków nawigacyjnych, a jego zrozumienie pozwala odczytać linię brzegową lub ujście rzeki jednym spojrzeniem. Dla europejskich wodniaków jest to podwójnie ważne, bo Europa stosuje system regionu A IALA, który jest lustrzanym odbiciem systemu regionu B używanego w obu Amerykach i części Azji.
Ten przewodnik skupia się na znakach bocznych, pławach wyznaczających boki toru wodnego, i wyjaśnia kluczowe pojęcie “kierunku oznakowania”, które sprawia, że cały system działa. Porusza też, czym różni się region A od regionu B (klasyczne pytanie egzaminacyjne) i jak zapamiętać kolory bez pomyłek.
Znaki boczne wyznaczają krawędzie żeglownego toru wodnego. Występują w dwóch rodzinach, znaki lewej burty i znaki prawej burty, a trzymając je po właściwej stronie łodzi, pozostajesz na bezpiecznej wodzie. W regionie A IALA, który obejmuje Europę, kolory są następujące.
Pomoc pamięciowa, z której korzysta wielu europejskich żeglarzy, mówi, że wracając do portu, znaki czerwone trzyma się po lewej burcie, czasem luźno zapamiętywane jako czerwony po lewej, gdy wracasz do domu. Haczyk polega oczywiście na tym, że działa to tylko wtedy, gdy wiesz, w którą stronę biegnie “kierunek oznakowania”.
Znaki boczne mają sens dopiero wtedy, gdy znasz umowny kierunek oznakowania, bo znak lewej burty jest “lewy” tylko wtedy, gdy płyniesz w tę stronę. Zasada jest taka, że kierunek oznakowania biegnie zazwyczaj od strony morza w stronę portu, rzeki lub ujścia, innymi słowy w kierunku, który obierasz, wracając z morza. Zatem z reguły, gdy płyniesz od otwartego morza w głąb, trzymasz czerwone znaki lewej burty po swojej lewej stronie, a zielone znaki prawej burty po prawej. Gdy opuszczasz port i kierujesz się na morze, płyniesz pod prąd kierunku oznakowania, więc znaki są w praktyce odwrócone względem twojej łodzi.
Wzdłuż wybrzeży, gdzie nie ma oczywistego portu, do którego się kierujesz, kierunek oznakowania jest zdefiniowany umownie, często biegnąc w ustalonym kierunku wzdłuż linii brzegowej, i jest naniesiony na mapach. Kluczowa kwestia egzaminacyjna jest taka, że znaki “lewej” i “prawej burty” definiuje kierunek oznakowania, a nie po prostu to, który z nich znajduje się po twojej lewej lub prawej w danej chwili.
Tu wielu kandydatów daje się złapać, więc warto być precyzyjnym. Świat jest podzielony na dwa regiony IALA o przeciwnych konwencjach kolorów bocznych.
Przydatne powiedzenie dla regionu B to “red right returning”, trzymaj czerwone znaki po prawej stronie, wracając z morza. W regionie A, systemie europejskim, jest praktycznie odwrotnie. Na europejskim egzaminie prawie zawsze będziesz pracować w regionie A, ale egzaminatorzy czasem pytają o różnicę, by sprawdzić, czy rozumiesz, że znaki mają zamienione kolory, a nie odmienną logikę. Kształty, czerwone walce i zielone stożki, są takie same w obu regionach; zamieniają się tylko kolory.
Choć ten przewodnik skupia się na oznakowaniu bocznym, warto wiedzieć, że system IALA obejmuje kilka innych typów znaków, które spotkasz na wodzie i na egzaminie.
Te pozostałe znaki rządzą się własną logiką kolorów i kształtów, ale znaki boczne są podstawą i najczęściej sprawdzanym elementem, więc najpierw upewnij się, że masz je opanowane na wylot.
Pytania o oznakowanie nagradzają jasne, pewne odtworzenie kolorów, kształtów i kierunku oznakowania. Ponieważ Europa konsekwentnie stosuje region A, większość twoich ćwiczeń skupi się na czerwonym do lewej burty i zielonym do prawej burty, gdy płyniesz od morza w głąb, plus rozpoznawaniu, kiedy płyniesz w drugą stronę. W kursie boatingexamine możesz ćwiczyć pytania o znaki boczne i inne w formacie egzaminacyjnym, w tym rozróżnienie regionu A i regionu B, tak by kolory nigdy nie zaskoczyły cię w dniu egzaminu.
W Europie który kolor znaku trzymam po lewej burcie? W Europie (region A IALA) trzymasz czerwone znaki lewej burty po swojej lewej stronie, płynąc w kierunku oznakowania, co zwykle oznacza płynięcie od morza w stronę portu lub w górę rzeki. Zielone znaki prawej burty idą po twojej prawej stronie.
Jaka jest różnica między regionem A a regionem B IALA? Kolory znaków bocznych są odwrócone. W regionie A (Europa i duża część świata) znaki lewej burty są czerwone, a prawej zielone. W regionie B (obie Ameryki, Japonia i inne) znaki lewej burty są zielone, a prawej czerwone. Kształty pozostają takie same; zamieniają się tylko kolory.
Skąd wiem, jaki jest kierunek oznakowania? Kierunek oznakowania biegnie zazwyczaj od strony morza do portu, ujścia lub rzeki. Wzdłuż otwartych wybrzeży podąża umownym kierunkiem naniesionym na mapie. Ponieważ znaki boczne są definiowane względem tego kierunku, zawsze ustal, w którą stronę biegnie, zanim zdecydujesz, po której stronie zostawić znak.
Structured lessons, realistic mock exams and a step-by-step guide to the exam in your country.
Start free →Czego wymagają COLREGs podczas kotwiczenia: znak dzienny, światło kotwiczne w nocy, sygnały mgłowe oraz gdzie wolno, a gdzie nie wolno bezpiecznie i legalnie kotwiczyć.
Zrozumiałe wprowadzenie do COLREGs, międzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom, które musi znać każdy żeglarz przed wypłynięciem na wody Europy.
Opanuj trzy podstawowe spotkania jednostek według COLREGs: kursy krzyżujące się, wyprzedzanie i kursy wprost na siebie, i wiedz dokładnie, kto w każdym z nich ustępuje.