Czego wymagają COLREGs podczas kotwiczenia: znak dzienny, światło kotwiczne w nocy, sygnały mgłowe oraz gdzie wolno, a gdzie nie wolno bezpiecznie i legalnie kotwiczyć.
Rzucenie kotwicy i osiedlenie się w cichej zatoce to jedna z największych przyjemności żeglowania, ale zakotwiczona jednostka nie jest zwolniona z przepisów. Zgodnie z COLREGs jednostka na kotwicy nadal musi być widoczna i słyszalna dla innych, stosując określony znak dzienny, światło nocne oraz charakterystyczny sygnał mgłowy. Pomyl się w tym, a ryzykujesz zarówno kolizję, jak i punkt karny na egzaminie, bo sygnały kotwiczne to częsty temat testowy. Zrób to dobrze, a staniesz się wyraźnie oznaczonym, przewidywalnym elementem krajobrazu, który inni mogą bezpiecznie omijać.
Ten poradnik omawia sygnały, jakie jednostka na kotwicy musi pokazywać w dzień, w nocy i we mgle, wraz z zasadami dobrej praktyki morskiej dotyczącymi tego, gdzie kotwiczyć i jak robić to bezpiecznie.
Łatwo założyć, że gdy się zatrzymasz, przepisy przestają mieć znaczenie, ale prawda jest odwrotna. Jednostka na kotwicy stoi nieruchomo na wodzie, po której inni się poruszają, czasem nocą lub we mgle, a pozostali sternicy muszą wiedzieć, że tam jest i że nie jest w drodze. COLREGs wymagają zatem, by zakotwiczone jednostki pokazywały wyraźne sygnały, aby zbliżające się jednostki mogły je rozpoznać i dać im miejsce. Jednostka na kotwicy nie jest “w drodze” w sensie prawnym, a jej sygnały mówią innym dokładnie o tym.
Istnieje też powód związany z manewrowaniem. Jednostka w ruchu może wykonać manewr ustępujący, ale zakotwiczona nie może łatwo zejść z drogi. Uczynienie siebie bezbłędnie widocznym to część brania na siebie swojej odpowiedzialności za unikanie kolizji.
W dzień jednostka na kotwicy pokazuje pojedynczy znak w kształcie czarnej kuli w przedniej części jednostki, tam, gdzie jest najlepiej widoczny. Ten okrągły czarny kształt to powszechnie rozpoznawany sygnał, że jednostka jest zakotwiczona, a nie w drodze. Na małej łodzi jest to często składana lub rozkładana kula podnoszona na sztagu lub fale.
Pokazywanie kuli to wymóg prawny, a nie opcjonalna uprzejmość, i jest regularnie sprawdzane na egzaminach. Jeśli inny sternik zobaczy kulę kotwiczną, natychmiast wie, że stoisz nieruchomo i utrzymujesz pozycję, co zmienia sposób, w jaki Cię minie. Zapomnienie o kuli to klasyczny błąd w praktyce i ulubiona pułapka egzaminacyjna.
W nocy jednostka na kotwicy pokazuje białe światło dookólne tam, gdzie jest najlepiej widoczne. To światło kotwiczne oznacza Twoją pozycję dla zbliżającego się ruchu. Na małej jednostce typowe jest pojedyncze białe światło dookólne na topie masztu lub podniesione wysoko.
Większe jednostki, zwykle te o długości 50 metrów lub więcej, pokazują dwa białe światła dookólne, jedno z przodu i jedno niżej z tyłu, tak aby ich długość i orientacja były wyraźniejsze. Bardzo duże jednostki mogą też używać świateł roboczych do oświetlenia pokładów. Dla celów rekreacyjnych kluczowe do zapamiętania jest pojedyncze białe światło dookólne, odmienne od kolorowych świateł burtowych i białych świateł masztowych, które wskazują jednostkę w drodze. Jeśli widzisz tylko białe światło dookólne bez czerwonych i zielonych świateł burtowych, prawdopodobnie patrzysz na jednostkę zakotwiczoną.
Przy ograniczonej widzialności zakotwiczona jednostka nie może polegać na tym, że będzie widziana, więc oznajmia swoją obecność dźwiękiem. Jednostka na kotwicy dzwoni dzwonem szybko przez około pięć sekund w odstępach nie większych niż jedna minuta. To charakterystyczne szybkie dzwonienie jest sygnałem, że gdzieś we mgle przed nami stoi zakotwiczona jednostka.
Na większych jednostkach sygnał jest rozszerzony. Jednostka o długości 100 metrów lub więcej dzwoni dzwonem w przedniej części, a bezpośrednio po tym uderza szybko w gong przez około pięć sekund w części rufowej, tak aby oznajmiona została cała długość jednostki. Każda zakotwiczona jednostka może też dodatkowo nadać jeden krótki, jeden długi i jeden krótki dźwięk, aby ostrzec zbliżającą się jednostkę o swojej pozycji. Dla sternika rekreacyjnego najistotniejsze jest szybkie dzwonienie co minutę.
Poza wymaganymi sygnałami o tym, gdzie wolno kotwiczyć, decydują dobra praktyka morska i przepisy lokalne. Kilka zasad utrzyma Cię w bezpieczeństwie i zgodzie z prawem.
Po zakotwiczeniu prowadź okresową obserwację, by potwierdzić, że nie pełzniesz, zwłaszcza gdy zmienia się wiatr lub prąd, i w razie potrzeby zakotwicz ponownie. Zakotwiczona jednostka, która pełznie, staje się nieprzewidywalnym zagrożeniem.
Sygnały kotwiczne są precyzyjne, a przez to łatwe do sprawdzenia: czarna kula w dzień, białe światło dookólne w nocy i szybkie dzwonienie we mgle. Ponieważ szczegóły są dokładne, odrobina ukierunkowanego ćwiczenia sprawia, że dobrze się utrwalają. W kursie boatingexamine możesz ćwiczyć pytania o kotwiczenie i sygnały w formacie egzaminacyjnym, tak abyś w dniu egzaminu bez wahania przypomniał sobie właściwy znak, światło i sygnał dźwiękowy.
Jaki znak dzienny pokazuje zakotwiczona jednostka? Pojedynczą czarną kulę, pokazywaną w przedniej części jednostki, tam, gdzie jest najlepiej widoczna. To standardowy sygnał dzienny, że jednostka jest na kotwicy, a nie w drodze, i częste pytanie egzaminacyjne.
Jakie światło pokazuje łódź na kotwicy w nocy? Białe światło dookólne tam, gdzie jest najlepiej widoczne. Małe jednostki zwykle pokazują pojedyncze takie światło. Duże jednostki o długości 50 metrów lub więcej pokazują dwa białe światła dookólne, jedno z przodu i jedno niżej z tyłu. Brak kolorowych świateł burtowych pomaga rozpoznać jednostkę zakotwiczoną.
Czy mogę kotwiczyć, gdzie chcę? Nie. Unikaj kotwiczenia w wąskich kanałach, torach wodnych, systemach rozgraniczenia ruchu i podejściach do portów oraz szanuj naniesione na mapy zakazy kotwiczenia, które chronią kable, rurociągi i wrażliwe obszary dna. Zawsze wybieraj bezpieczne trzymanie dna z wystarczającą głębokością i miejscem do obracania się oraz sprawdź lokalne przepisy, zanim rzucisz kotwicę.
Structured lessons, realistic mock exams and a step-by-step guide to the exam in your country.
Start free →Dowiedz się, jak działa oznakowanie boczne, co oznaczają znaki lewej i prawej burty oraz dlaczego region A i B IALA się różnią, wiedza niezbędna dla europejskich wodniaków.
Zrozumiałe wprowadzenie do COLREGs, międzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom, które musi znać każdy żeglarz przed wypłynięciem na wody Europy.
Opanuj trzy podstawowe spotkania jednostek według COLREGs: kursy krzyżujące się, wyprzedzanie i kursy wprost na siebie, i wiedz dokładnie, kto w każdym z nich ustępuje.