Liny cumownicze i odbijacze: jak bezpiecznie przycumować łódź

Cumowanie łodzi wygląda prosto, dopóki nie zobaczysz źle przycumowanej jednostki, która przez całą noc szarpie się, ociera i przeciera o pomost przy rosnącym wietrze. Prawidłowe zabezpieczenie łodzi to prawdziwa umiejętność oparta na dwóch rzeczach: linach cumowniczych, które trzymają łódź na miejscu, oraz odbijaczach, które chronią kadłub przed tym, o co się opiera. Zrób jedno i drugie dobrze, a łódź spocznie spokojnie i bezpiecznie, cokolwiek zrobi pogoda. Zrób źle, a ryzykujesz uszkodzenie własnej łodzi, łodzi sąsiada i samego nabrzeża.

Ten przewodnik wyjaśnia standardowe liny cumownicze i zadanie każdej z nich, jak uwzględnić pływ i szarpanie oraz jak ustawić odbijacze, aby faktycznie chroniły kadłub. To podstawowe umiejętności żeglarskie, których oczekuje się od każdego sternika, i zamieniają one nerwowy moment pozostawienia łodzi bez opieki w pewny.

Standardowe liny cumownicze

Łódź stojąca przy pomoście trzymają zwykle cztery rodzaje lin, z których każda pełni określone zadanie. Cuma dziobowa biegnie od dziobu do przodu, do nabrzeża, i powstrzymuje wychylanie się dziobu. Cuma rufowa biegnie od rufy do tyłu i powstrzymuje wychylanie się rufy. Razem te dwie liny trzymają łódź przy nabrzeżu, ale niewiele robią, aby powstrzymać jej przesuwanie w przód i w tył wzdłuż pomostu.

Ten ruch wzdłużny kontrolują szpringi. Szpring dziobowy biegnie od punktu w pobliżu rufy do przodu, do nabrzeża, i powstrzymuje łódź przed wysunięciem się naprzód; szpring rufowy, biegnie od okolic dziobu do tyłu, do nabrzeża, i powstrzymuje jej cofanie. Razem cuma dziobowa, cuma rufowa i dwa szpringi tworzą zrównoważony zestaw, który trzyma łódź pewnie we wszystkich kierunkach, pozwalając jednocześnie na niewielki naturalny ruch. Poprowadzenie każdej liny pod rozsądnym kątem, ani zbyt stromym, ani zbyt płaskim, pozwala jej właściwie spełniać swoje zadanie.

Uwzględnianie pływu, szarpania i przetarcia

Łódź rzadko zostaje w idealnie spokojnych warunkach, więc cumowanie musi radzić sobie z ruchem. Tam, gdzie występuje zakres pływów, poziom wody będzie się podnosił i opadał, a liny naciągnięte jak struny na wysokiej wodzie mogą zostawić łódź osadzoną lub naprężoną na niskiej wodzie, albo odwrotnie. Zostaw dość luzu i poprowadź liny na wystarczająco dużą długość, aby łódź mogła się podnosić i opadać bez naprężania się którejkolwiek z lin. Dłuższe liny poprowadzone do bardziej odległych knag zmieniają długość mniej wraz z ruchem poziomu wody.

Szarpanie od wiatru, fali od przepływających jednostek i ruchu sprawia, że łódź zrywa się na linach, co obciąża udarowo zarówno knagi, jak i linę. Trochę zaplanowanego luzu oraz, tam gdzie są zamontowane, elastyczne amortyzatory (snubbery) pochłaniają te szarpnięcia. Przetarcie to cichy wróg: wszędzie tam, gdzie lina ociera się o krawędź, przez godziny się przeciera, więc chroń liny na przelotach i ostrych krawędziach osłonami przeciwtarciowymi lub owinięciem z tkaniny. Cumowanie jest tak mocne, jak punkt, w którym cicho przecina się na pół.

Prawidłowe ustawianie odbijaczy

Odbijacze to poduszki, które trzymają kadłub z dala od nabrzeża lub innej łodzi, a to, gdzie je umieścisz, ma ogromne znaczenie. Zawieś je tak, aby znajdowały się na wysokości pomostu lub listwy odbojowej sąsiedniej łodzi, i umieść je w miejscach, gdzie kadłub jest najszerszy i faktycznie zetknie się z nabrzeżem, zwykle w okolicy owręża oraz przy dziobie i rufie. Odbijacz zawieszony w złym miejscu, za wysoko, za nisko lub tam, gdzie kadłub się odchyla, niczego nie chroni.

Użyj ich wystarczająco dużo; dwa lub trzy na każdej burcie to typowa liczba dla łodzi średniej wielkości, więcej w trudnych warunkach. Reguluj wysokość odpowiednio do zakresu pływów, aby odbijacze pozostawały między kadłubem a nabrzeżem, gdy woda się przemieszcza. Na chropowatym pomoście lub tam, gdzie łódź może się przesuwać w przód i w tył, deska odbojowa (deska zawieszona na zewnątrz odbijaczy) lub odbijacz obrotowy pomagają rozłożyć obciążenie. Poświęć chwilę, aby przejść się po pokładzie i sprawdzić, czy każdy odbijacz spełnia swoje zadanie, zanim zostawisz łódź.

Podchodzenie do burty i mocowanie

Liny i odbijacze łączą się w chwili dobijania. Rozwieś odbijacze na tej burcie, którą będziesz podchodzić, zanim zaczniesz podejście, i miej liny gotowe. Gdy łódź spocznie na odbijaczach, szybko wynieś linę na ląd, zwykle zaczynając od tej, która przeciwstawia się sile spychającej łódź, aby nie zdryfowała, zanim uporasz się z resztą. W wietrzny dzień zamocowanie najpierw liny od strony nawietrznej lub szpringu daje ci kontrolę.

Gdy pierwsza lina jest już na miejscu, dokładaj pozostałe w spokojnej, logicznej kolejności i reguluj je tak, aby łódź stała równolegle i ciasno, równomiernie obciążona i mogąca poruszać się tylko w niewielkim zakresie, jakiego wymagają warunki. Schodź na ląd, zamiast skakać, trzymaj ręce i stopy z dala od szczeliny między łodzią a nabrzeżem i nigdy nie odpychaj ruchomego kadłuba kończyną. Spokojna, zorganizowana załoga sprawia, że wygląda to bez wysiłku.

Pozostawianie łodzi bez opieki

Zanim odejdziesz, wykonaj ostatnią kontrolę. Czy wszystkie cztery rodzaje lin są założone i rozsądnie naprężone do spodziewanego pływu i pogody? Czy odbijacze są ustawione tam, gdzie kadłub faktycznie dotyka, na właściwej wysokości? Czy liny są chronione przed przetarciem w każdym punkcie ocierania? Czy jest dość luzu, aby woda mogła się podnosić i opadać, ale nie tyle, żeby łódź zabłądziła między sąsiadów? Pomyśl, jak warunki mogą się zmienić w nocy, zwłaszcza prognozowany wzrost wiatru, i ustaw cumowanie na najgorsze, czego rozsądnie się spodziewasz.

Opanowanie lin cumowniczych i odbijaczy to jedna z najbardziej praktycznych, budujących pewność siebie umiejętności w żeglarstwie. Jeśli chcesz nauczyć się jej w ramach kompletnego programu żeglarskiego, kurs boatingexamine omawia cumowanie, prace linowe i prowadzenie łodzi obok teorii wymaganej na egzaminie na patent, dzięki czemu bezpieczne cumowanie wchodzi w krew.

Najczęściej zadawane pytania

Do czego służą szpringi? Szpringi powstrzymują przesuwanie się łodzi w przód i w tył wzdłuż nabrzeża. Szpring dziobowy zapobiega wysunięciu się naprzód, a szpring rufowy zapobiega cofaniu. Razem z cumami dziobową i rufową trzymają łódź stabilnie w każdym kierunku.

Ile odbijaczy potrzebuję? Dla łodzi średniej wielkości typowe są dwa lub trzy na burcie, którą przylegasz do nabrzeża, umieszczone tam, gdzie kadłub jest najszerszy i faktycznie zetknie się z nabrzeżem. Użyj więcej w trudnych warunkach i zawsze ustaw je na właściwej wysokości względem pomostu i pływu.

Jak mocno naciągać liny cumownicze? Ciasno, ale nie jak struny. Łódź powinna stać pewnie, a jednocześnie móc się podnosić i opadać z pływem oraz pochłaniać szarpanie bez pełnego napięcia którejkolwiek liny. Tam, gdzie występuje zakres pływów, zostaw dodatkową długość, aby żadna lina nie naprężała się przy zmianie poziomu wody.